Allappey

Na 5 dagen genoten te hebben van het bed en de wc in Cherai (want veel meer heb ik van het resort niet gezien) voelde ik me goed genoeg om de vertrekken. De antibiotica deed zijn werk snel, en woensdag zaten we in de taxi naar Alleppey.

Alleppey staat bekend om zijn houseboats. Dat zijn wat grotere boten die bewoonbaar zijn gemaakt (badkamertje, keukentje, slaapkamertje etc). Tevens kun je heerlijk op het voordek of bovendek genieten van het mooie uitzicht en het lekkere weer.

Voor een kleine 85 euri heb je een luxe boot, met personeel. Er wordt voor je gekookt, en je hoeft geen overnachting te boeken. Voor Indiaase begrippen een erg dure hotelkamer, maar het is elke roepie waard.

Na een overnachting in een wat goedkopere cottage konden we donderdagochtend de boot op. De backwaters zijn echt prachtig. Overal mooie natuur en mooi uitzicht, tevens is er altijd leven aan de kant. Mensen die zichzelf wassen, of gewoon een wasje doen, aan het vissen zijn of een baantje trekken.

Na even varen kwamen we bij een rijstveld dat leek te vibreren. We konden het niet helemaal plaatsen. Na goed te heben gekeken zagen we dat het hele veld vol zat met eenden. Heel bizar. Duizenden eenden op hetzelfde stukje veld. Even verderop kwamen we hetzelfde spectakel nog een keer tegen. Uit een rijstveld kwamen duizenden eenden het water op zetten. Even later zagen we de 'duckmaster'. De eigenaar kwam ze al fluitend en roepend op zijn bootje achter na zetten. Erg knap hoe hij al die beesten een kant wist op te krijgen.

Na nog een paar uurtjes varen was er lunch, en daarna zijn we uiteraard nog even langs een shop gegaan. Iedereen die wel eens op een tourtje is geweest in het buitenland kent dit fenomeen. Bij dit soort toertjes zit altijd een bazaar of zoiets inbegrepen waar ze je troep proberen aan te smeren. Dit voor een kleine commissie voor de kapitein of chauffeur. Aangezien we wel wat drinken konden gebruiken besloten we van de boot af te gaan. Er was ons al verteld dat als we prawns (garnalen) kochten dat ze die aan boord voor ons konden bereiden.

Dus we hebben even gekeken wat de Alleppey special was. Dat waren echt enorme garnalen (zie de helaas wat onscherpe foto). Ik heb ze nog niet eerder zo groot gezien, en als visliefhebber heb ik me dan maar op laten lichten door het volk aan de kant. Voor 1000 roepie per kilo (das zo'n 16 euro) heb ik 2 van die dingen gekocht (600 gr). Maar ik moet zeggen, ze waren het waard. We hebben er allebei heerlijk van gegeten.

Na de overnachting zijn we teruggevaren, om vervolgens richting het busstation te gaan. Aangezien ons vakantiebudget enigszins minder wordt na een extra vlucht en de paar extra dagen in het dure resort met alleen maar roomservice besloten we ons de taxikosten te besparen en tussen de Indiers in de bus te kruipen.

Op zich prima te doen. We zaten wel wat krapjes, want op een bankje waar 3 Indiers makkelijk passen, passen 2 westerse licht gezette toeristen + een dunne Indier wat minder. We hebben het inmiddels overleefd en zijn nu in Cochin. We gaan hier nog 2 dagen rondkijken en a.s. maandag vliegen we naar Goa voor het laatste gedeelte van onze vakantie (en om eindelijk op het strand te kunnen liggen).

Groetjes Mark en Iris

Cherai

Na al het gezeur en gedoe met de vliegticket kwamen we vrijdag aan in Cochin. Wat een verschil, wat een rust, en waar is al het stof gebleven? Blij stapten we in de taxi en grapten nog tegen de taxichauffeur: Waar zijn alle auto's gebleven? De taxichauffeur was een beetje nors en reageerde niet. Dat ze toch ook hier als malloten rijden, kwamen we al snel achter. Het leek wel of deze taxichauffeur een grote doodswens had. Niet echt een relaxte rit, ik heb maar veel rechts uit mijn raam gekeken, zodat ik niet hoefde te zien wat er voor mij gebeurde. Ook Mark werd met de minuut chagrijniger. Ik heb onlangs in een boek gelezen dat ze in Pakistan zeggen dat India staat voor: I'll never drive it again! Totaal mee eens! Gelukkig kwamen na een rit van ruim een uur levend bij ons resort aan.

Dit resort is echt een oase van rust. Aan de ene kant de zee en aan de andere kant staat de bungalow midden in de backwaters, de zoetwatermeren waar deze provincie bekend om staat. Wij hebben een bungalow aan de backwaters, waar we tussen de vissen en de vogels zitten. Heerlijk, tijd om te relaxen!

Dat vond ook Mark z'n lichaam. Mark klaagde al een beetje over zijn buik. Dit werd vrijdagavond nog erger, toen kwam er ook koorts bij. We dachten/hoopten dat dit zaterdag wel over zou zijn. Helaas was dit niet het geval, Mark kreeg erge buikgriep, waardoor hij meer op de wc dan in bed door heeft gebracht. Toen het zaterdagnacht alleen maar slechter werd, besloten we zondagochtend maar een dokter te bezoeken. Daar heeft Mark een hele rits aan medicijnen meegekregen met de belofte dat het einde dag wel over zou zijn. Ook het resort was heel meelevend. Ze gingen kokosnoten voor ons hakken, want het sap uit de cocosnoot blijkt goed voor de buik. Dit was voor Mark de hel, want hij vond het niet te drinken, zeker niet als je ziek bent en niet binnen kunt houden. Daarna kwamen ze met gembersap met citroen aanzetten. Nadat ik een nipje had genomen en mijn mond in de brand stond, heeft hij deze ook maar niet gedronken. Helaas is Mark zondagavond ook nog niet beter, daarom kwam de dokter nog een keer. Hij drukte Mark op het hart dat het echt wel goed kwam: 'You need to let it go!'

Op zondagnacht sliep Mark lekker rustig door, maar toen werd ik ziek. Een enorme hoofdpijn en koorts. Uiteindelijk maar onze laatste ibuprofen genomen. Zin in eten had ik niet, de hele middag geslapen, maar nog steeds koorts. Toen maar weernaar de dokter gegaan. Dezelfde dokter die Mark behandelt, hij is zo lief, ik zou willen dat we hem mee konden nemen naar Nederland! Ik kreeg ook een rits pillen mee, waarvan 1 onverklaarbaar, maar het werkt wel. Ik voel me nog wel een beetje slapjes, maar niet te slap om iets te ondernemen.

Met Mark ging het weer een stuk beter, tot hij 's avonds besloot wat soep te eten. Dit kwam er binnen een kwartier zowel onder als boven weer uit. Dit dreef ons allebei tot wanhoop, komt het dan nooit goed??? Gelukkig stond binnen een uur de dokter weer op de stoep, die zich nu misschien toch iets meer zorgen ging maken. Hij besloot Mark een antibioticakuur te geven en raadde het eten van pap aan. De pap bevalt Mark erg goed en het blijft nog binnen ook!

Het resort beschikt ook over een spa, waar je je kunt laten masseren. Dus heb ik zaterdag (voordat ik ziek werd dus) een Ayurvedische massage genomen. De beste massage die ik ooit gehad had! Ik vond het wel een beetje spannend, want wist niet goed wat ik kon verwachten. Toen ik aankwam, moest ik mij helemaal uitkleden. Ik kreeg vervolgens een katoenen lapje omgebonden. Toen mocht ik op een krukje zitten en begon ze met het masseren van mijn hoofd. Dit deed ze door wat warme olie in mijn haar te smeren. Ik mocht hierna op een bankje gaan liggen waarna ze warme, geurige olie over mij heen sprenkelde om mij van top tot teen te masseren. Ze begon bij de voeten, die ze teen voor teen masseerde. Dit leverde nogal wat gelach van mij op, want daar kan ik echt niet tegen. Een uur lang ben ik over mijn hele lichaam gemasseerd, heerlijk. Hierna moest ik een gek roze drankje drinken, zal wel goed voor je lichaam zijn...

Ik glibberde van de olie, dus ik vroeg mij ook af wat de volgende stap zou zijn. Ik werd in een houten kist gezet met mijn hoofd erboven uit. Dit was een soort minisauna. Ik voelde alle olieën van mij afdruipen. En wat relaxt om na een massage nog even de sauna in te duiken! Na de sauna ging ik onder de koude douche en spoelde ik alle oliën van mij af. Ik dacht dat het ritueel ten einde was, maar ik moest nog een zwarte pil nemen en een zwart drankje drinken. Er werden wat kruiden in mijn haar gesmeerd en ik kreeg een stip op mijn voorhoofd. Dit was echt de beste massage die ik ooit heb gehad!

Door Mark zijn ziekte is de planning wel wat anders gelopen dan gedacht. Ons plan was om met de trein omhoog te reizen naar Goa, maar omdat we nu veel tijd al hebben verloren en Mark dit echt niet ziet zitten, hebben we een vliegticket geboekt naar Goa. Maandag vliegen we dan naar Goa, waar we tot die zondag daarna hebben. Ons plan is nu om morgen naar Alapphuza (het Venetie van India) te reizen, te wachten tot Mark zich iets beter voelt en dan een dag met de houseboat te reizen. Een klein beetje de omgeving verkennen en dan dus maandag naar Goa. Nu maar hopen dat Mark snel weer beter wordt...

From Varanasi to the South (or not....?)

Vandaag hadden we een spannende dag. Er stond op de planning te vliegen van Varanasi naar Kochi in het zuiden van India. Dit met een overstap in Delhi waar we slechts anderhalf uur de tijd voor hadden. Op zich is dat nog niet zo erg, maar we moesten ook overstappen van Jet Airways naar Air India, wat dus ook betekent dat je de bagage zelf moet uitchecken en inchecken. Dan wordt anderhalf uur ineens erg krapjes.
Volgens MakeMyTrip (waar we de tickets hadden geboekt) was anderhalf uur tijd prima, en hoefden we ons nergens zorgen over te maken. De Terminals (1-D en 1-A) lagen immers naast elkaar.

In de taxi op weg naar het vliegveld begon het gesodemieter. Een SMS van Jet Airways. Onze vlucht was een uur vertraagd. En dat is knap lastig als je maar anderhalf uur overstaptijd hebt, en de counters 40 minuten voor het boarden sluiten. Aangekomen op het vliegveld van Varanasi hebben we ons gemeld bij Jet. Onze bagage kreeg een sticker Priority, zodat deze als eerste op de band zou aankomen. Hierna hebben we ons gemeld bij de counter van Air India, en deze hadden voor ons een bericht achter gelaten in Delhi. Er was weer een sprankje hoop.

Na de securitychecks zaten we in de wachtruimte. Het schoot niet op. Ons vliegtuig had 14.40 moeten aankomen, inmiddels was het 15.40 en hij was er nog niet. 10 (kostbare) minuten later arriveerde ons vliegtuig. We dachten, ach onze andere vlucht heeft vast ook vertraging.
Nadat de mensen waren uitgestapt en de bagage uit het vliegtuig was waren wij aan de beurt. We laten onze boardingpass zien en de Indiase man streept onze stoelnummers door en zet er iets anders op. We dachten, wat is dat nou weer voor onzin. We kregen rijnummer 4, dus dat kwam ons goed uit. Iniedergeval voorin het vliegtuig. We stappen het vliegtuig in via de business class en zijn al snel bij rij 4. Dank u Jet Airways, we hebben heerlijk gezeten!

Helaas was de moeite voor niks. Om 17.30 kwamen we aan, en uiteraard was de andere vlucht wel op tijd. Dan maar naar het transferpunt van Air India. Wij uitleggen dat onze vlucht was vertraagd. Er werd ons verteld dat we dat op schrift moesten hebben. Dus wij weer terug naar de counter van Jet om een 'Certificate of Delay' te halen. Gewapen met dit briefje weer terug naar Air India. 'Ok Sir, you can now proceed to the Air India counter in Terminal 1-A'.

Naar buiten dan maar, richting 1-A. Bijna een kwartier lopen (hoezo, de Terminals liggen naast elkaar????). In India staat bij elke ingang van het vliegveld minstens 2 man. En zonder geldige ticket (en die hadden wij dus inmiddels niet meer want onze vlucht was weg) kom je er niet in!!
En probeer dan maar eens aan een Indier die geen Engels spreekt dat je er toch in moet.
Enfin, inmiddels in de hal van 1-A lopen wij naar de counter van Air India. Die sturen ons door naar counter 13, die ons weer doorstuurt naar de customer service, die ons weer doorstuurt naar de Duty Manager. Halverwege deze trip zijn wij ook nog zeker5 minuten bezig geweest een Indier uit te leggen dat onze tassen echt niet door de X-Ray hoeven.

Ik vertel de Duty Manager het verhaal, en laat hem ons 'te laat briefje' zien. Hij bekijkt het aandachtig en zegt. 'Ok Sir, but why is this our problem?' Dus ik vertel hem dat het wellicht zijn probleem niet is, maar dat de ticket aan Air India is betaald en dat we wel verder moeten.
Hij kijkt in zijn computertje, maar alle vluchten voor de komende week zitten vol. Oeps!!!!

En nu, dachten we. Maar eens bellen met MakeMyTrip. Immers, wie heeft er ooit een ticket geboekt zonder Internet? We hadden werkelijk geen idee welke maatschappij er naar het zuiden vliegt, en stel dat je er bij eentje komt die zondag pas plaats heeft, accepteer je dat dan, of ga je echt alle counters langs?? Het belletje met MakeMyTrip ging op zijn Indiaas (niet dus). Ik kreeg ze niet te pakken. Dan maar terug naar Jet. Immers hadden zij onze vlucht verprutst.

Dus wij lopen met ons goede gedrag de Terminal weer uit om terug te lopen naar 1-D. Krijgen we een boze bewaker achter ons aan. 'This is NO EXIT sir....' en dat was wederom zo'n beetje zijn enige Engels. Dus wij maar terug naar de counter van Air India, wellicht dat zij ons konden helpen. Uiteindelijk is er iemand met ons meegelopen en konden we eruit.

Terug in 1-D naar de counter van Jet. Verhaal uitgelegd en een jongeman liep met mij mee naar de Duty Manager van Jet. Uiteraard mocht ik de hal van 1-D weer niet in (geen geldige ticket) en heeft hij mijn verhaal aan de manager uit moeten leggen. Hij kwam terug en vertelde ons dat Jet niet kon weten dat wij een aansluitende vlucht hadden, aangezien deze vlucht bij een andere maatschappij was geboekt. Wel bood hij ons aan om ons hotel en de taxi er naar toe te betalen. Tevens kon hij ons tegen gereduceerd tarief op de volgende vlucht richting Kochi zetten.

Om een lang verhaal kort te maken. Morgen rond 13.00 doen wij een tweede poging richting Kochi te vliegen. Ik lig nu op een heerlijk zacht bed in een luxe hotel vlakbij het vliegveld.
Naast mij staat een grote fles Kingfisher beer, extra strong, how the Indians like it ;-)
We hebben stempels gekregen op onze ticket en als het goed is kunnen we het grootste gedeelte van het bedrag terugkrijgen. Zo loopt het redelijk met een sisser af, en zijn we weer vrolijk.

Het volgende berichtje is dan als het goed is ook uit Kochi.

Groetjes Mark en Iris

Varanasi

If you think you've had the worst of India, you haven't been to Varanasi! Heel relaxed stapten wij om half zes ‘s ochtends uit de nachttrein. We hadden een cabine voor ons tweetjes, met de mogelijkheid de airco zachter te zetten, wat een luxe!

Zo vroeg in de morgen werd het station ook langzaam wakker. Overal lagen mensen te slapen, of te wachten met hun boeltje op de trein. Een geur van plas en poep kwam ons tegemoed. Wat een leven moet je hebben als je op een station woont, pas laat kunnen slapen en weer vroeg gewekt worden door de eerste trein.

We moesten een eind lopen om bij de tuktuks te komen. Hier bleken de prijzen bleken hoger te liggen dan in Delhi. 200 roepie (3,20 euro) om bij ons hotel te komen; ‘cause this hotel is very very far!' We waren te moe om te onderhandelen, hup in de tuktuk! Maar de chauffeur zorgde er wel voor dat wij wakker werden. Elk gaatje werd opgezocht om de tuktuk tussen te drukken. Volgens Mark leek dit wel een beetje op het computerspelletje wat hij regelmatig speelt, alleen dan is het echt. Dit hadden we nog niet eerder meegemaakt, en het lag niet aan de chaffeur, 's middags hadden we nog een tuktuk die ons alle hoeken van de straat liet zien.

Ons hotel ligt aan de Ganges, maar iets buiten de stad. Dat is erg fijn, want Varanasi is de drukste en stoffigste stad die we tot nu toe hebben meegemaakt. We hebben door de stad gelopen, maar het was niet mogelijk om met elkaar te praten, door al het getoeter. Omdat we moe waren, hebben we het ook maar een uurtje uitgehouden. Vanmiddag eens kijken of we er beter tegen bestand zijn.

's Avonds hebben we onze eerste tocht op de Ganges gemaakt. Volgens het hotel moest het 's avonds prachtig zijn, dit was het ook, maar niet helemaal zoals we verwacht hadden. Langs de Ganges heb je allemaal ghats lopen, dit zijn plaatsen met trappetjes waar mensen te water gaan. Veel ghats waren verlaten. Alleen de plek waar lijken verbrand werden vond nog wat activiteit plaats. En er was een lichtceremonie waar je je kaarsje in de Ganges kon leggen. Dit bleek voornamelijk een toeristische activiteit, maar ons kaarsje drijft nu en als het goed is, is onze ziel weer gereinigd.

Vanmorgen zijn we vroeg opgestaan (half 6) om het ontwaken aan de Ganges mee te maken. Dit was een mooie ervaring. Alle ghats kwamen tot leven, mensen namen hun bad, wasten hun kleren of namen hun heilige duik. Bizar om te beseffen dat de rivier waar wij nog niet eens onze voet in durven te steken, voor alle Hindoes zo belangrijk is. Het varen vond ik ook wel spannend, want de kans dat je een dood lichaam voorbij ziet drijven is aanwezig. Sommige lichamen mogen zonder crematie in de Ganges gegooid worden, omdat ze nog rein zijn. Het is de bedoeling dat alle as van elke Hindoe uiteindelijk in de Ganges terrecht komt. Je kunt het daar laten verbranden, maar het mag ook tien jaar na de dood nog in de Ganges gegooid worden. Het viel mee met de drijvende lijken, maar we hebben er zeker één gezien.

Na de vaart over Ganges hebben we een tempeltour gedaan. Dit was heel leerzaam, nu weten we tenminste waar veel symbolen voor staan die Hindoes gebruiken. Zo zijn vrouwen met rood poeder in hun haar getrouwd, moet je altijd de tempel linksom inlopen (van links het slechte, naar rechts, het goede), raken ze de drempel aan om te laten weten dat ze er zijn, en weten we een beetje waar de verschillende goden voor staan. Bij de toer hoort natuurlijk altijd een afsluitend verkooppraatje, maar we hebben de zijden en kashmir sjaaltjes vandaag maar links laten liggen. Al met al is Varanasi een ervaring die we niet hadden willen missen!

Morgen vliegen we naar het zuiden. Ik ben benieuwd wat we daar aantreffen. Mijn vermoeden is dat het daar relaxter en minder stoffig is. Op naar ons chillresort aan het strand!

Groetjes Iris en Mark

Agra

Inmiddels is het voor ons bijna einde dag in Agra. We zitten nu in het restaurant van ons hotel en hebben vanochtend al uitgechecked.

Eerst zijn we naar de Taj Mahal gegaan. Slechts op iets minder dan 5 minuten lopen vanaf ons hotel. De Taj is gebouwd door een Sjah nadat zijn vrouw die hem 14 kinderen had gegeven (tijdens het laatste kind) was overleden. Omdat een van zijn zoons zo'n medelijden met zijn vader had besloot deze hem maar voor de rest van zijn leven in het Rode Fort van Agra op te sluiten. De arme Sjah heeft het voltooien van de Taj alleen uit zijn cel kunnen zien, en is er zelf nooit geweest.

De Taj is een schitterend gebouw, mooie tuin er omheen. Maar niet meer dan dat.
Na de wandeling door de tuin kon je de Taj ook in. Binnen was het minder spannend dan buiten. Je loopt eigenlijk alleen maar een rondje om het graf van de vrouw van de Sjah heen.

Hierna zijn we naar het Agra Fort gegaan. Het rode fort in Agra. Deze was in betere staat dan het rode fort in Delhi. Ook vanaf daar nog wat mooie foto's gemaakt van de Taj. Daarna nog even in het Mogul Park gezeten en nu zitten we dus in ons hotel te wachten totdat we kunnen gaan eten.

Zometeen in de nachttrein van Tundla naar Varanasi. Daar heb ik veel zin in, aangezien ik zeker weet dat het een slechte nacht wordt. Ook Iris kijkt er naar uit, aangezien ze altijd bijna bevriestdoor de airco in de trein. Morgen even opfrissen in de Ganges (we kunnen pas om 12.00 ons hotel in, en 05.00 komen we aan).

India bevalt ons tot nu toe erg goed. Het is niet echt met de andere Aziatische landen te vergelijken waar we zijn geweest. Het is hier warm, stoffig en de mensen zijn ietwat opdringerig. Toch is de sfeer goed, het eten heerijk en zijn we aan het genieten.

Groetjes Mark en Iris

Delhi Dag 2

En dag 2 zit er ook weer op. We zijn gesloopt. Momenteel is het hier half elf en bij jullie zeven uur.

vanochtend eerst ontbeten (deze keer wel ok) en toen in de TukTuk naar Delhi's rode fort.
Nadat we door de Indiaase overheid zijn afgezet om erin te mogen (wel terecht uiteraard) hebben we een kwartier in de file gestaan voor de metaaldetector en tassencontrole. Het is wel grappig om toeristen met een tas vol camerazooi door een detector te laten lopen en dan toch verbaasd te zijn dat dat ding piept. Het fort zelf stelt niet veel voor. Het is eigenlijk een grote tuin met allemaal lege gebouwen erop die ooit mooi zijn geweest. De toenmalige keizer heeft eerst een dergelijk fort in Agra gebouwd en daarna zo'n zelfde projectje in Delhi, dus de foto's van het rode fort in Agra komen nog.

Vanuit het rode fort naar het Gandhi museum waar we de plaats hebben gezien waar hij is neergeschoten. Tevens zijn we in het huis geweest waar hij de laatste 144 dagen van zijn leven heeft doorgebracht.

Vanaf daar ging het in een vogelvlucht. Een TukTuk die we aanhielden heeft zijn charmes in de strijd gegooid en ons heel Delhi rondgereden. Op zich niet duur, hij heeft meer dan de helft van de dag met ons rondgereden voor een kleine 16 euri. Ik weet zeker dat ik er nog een derde vanaf had kunnen lullen maar het was wel een sympathieke kerel.

We hebben achtereenvolgens de Lodi Gardens, Safdarjung's Tomb, India Gate, een Sikh Tempel en een Hindoe Tempel bezocht. Daarna zijn we richting Paharganj gegaan. Dit is het backpackers gedeelte in Delhi, en voor de kenners vergelijkbaar met Khao San Road in Bangkok. Althans..... dat dachten we. Het was hier toch wat anders.

Mocht iemand zich op bij de foto afvragen waarom het lijkt alsof er een bom is gevallen, dan is het antwoord de Common Wealth Games. Deze spelen waarmee India zijn kunnen moest bewijzen hebben ervoor gezorgd dat in deze gehele straat de gevels 1 meter zijn ingekort.
Uiteraard is het verder nooit afgemaakt, waardoor het een drukke ravage is die naar bouwmateriaal ruikt. Het stof sloeg je er letterlijk op de longen. We wilden hier eerst een hotelletje boeken, maar zijn blij dat dat uiteindelijk niet is doorgegaan.

De Common Wealth Games hebben er verder voor gezorgd dat er bedrijven zijn gesloopt of gesloten, scholen dicht, wegen dicht etc. etc. Als je het de Indiers vraagt dan was het 'very bad for business' maar wel een succes. We hebben ze maar niet verteld wat er bij ons over de games in het nieuws is gekomen.

Paharganj was buiten dat het een zooitje was wel gezellig. Veel toeristen en zelfs de langverwachte koe liep er vrij op het plein. Zie de foto, mocht je hem niet kunnen vinden, kijk dan tussen de TukTuks aan de overkant van het plein.

Morgen checken wij uit en vertrekken we naar Agra om de Taj Mahal te bekijken. Kan niet beloven dat we daar iets bloggen. Anders is het volgende berichtje
uit Varanasi.

Groetjes Mark en Iris

Delhi dag 1

Vanuit onze Bed & Breakfast in Delhi het eerste berichtje. We hebben Delhi dag 1 overleefd !!!!!!!!!!!

Naar alle schrikverhalen hadden we ons eigenlijk op alles wel voorbereid. Pis, kots, stront, kakkende Indiërs, lijken langs de kant van de weg, overal metershoog vuilnis opgestapeld, doorlopend stank etc. etc. Het zou er vreselijk zijn. Maar het valt gelukkig mee. We hebben eigenlijk een hele leuke dag gehad.

Na onze vlucht kwamen we aan op een min of meer verlaten vliegveld. De paspoortcontrole ging vlot en het wachten op de bagage uiteraard niet. Drie kwartier later kwamen ook onze rugzakjes van de band en konden we naar de uitgang. Daar werden we opgewacht door een mannetje of honderd die met briefjes aan het wapperen waren. Gelukkig hadden we onze chauffeur snel gevonden.Een uur later lagen we met ons rechteroor op een kussen. Van Delhi nog weinig gezien.

Na de volgende ochtend te zijn verhuisd van hotel (dit hotel was slechts voor 1 nacht omdat de B&B vol zat vanwege de Common Wealth games) zijn we op pad gegaan. De cultuurshock die iedereen beleefd in India is ons gepasseerd. Het is hectisch, en de tuktuks rijden als debielen, maar dat doen ze overal in Azie. Wat dat betreft niets nieuws.

We zijn begonnen op Connaught Place. Dit is een groot winkelgebied met allerlei ondergrondse bazaars waar enkele tientallen Indische ondernemers hun gat in de markt hebben gevonden met de verkoop van allemaal dezelfde zonnebrillen en spijkerbroeken. Na 38 Indiers van me te hebben afgeschud die me allemaal een van ellende uit elkaar vallende 'real Ray-Ban' probeerden te verkopen zijn we doorgegaan naar een ander marktgebied om te lunchen. Voor een habbekrats hebben we ons tegoed gedaan aan heerlijke Dahl en een goeie Curry. Daarna zijn we nog even de kleine straatjes van dat stukje Delhi ingelopen. Erg druk, veel zwervers en zakkerollende kleine kindjes (waaar we uiteraard wel op bedacht waren).

's Avonds lekker Thais gegeten en nog even wat gedronken. Daarna niet veel meer gedaan. Nu lekker op bed!

Groetjes Mark en Iris