Het is zover. We moeten helaas de laatste etappe van onze reis beginnen (terugreis niet meegerekent). Maar niet voordat er nog even stevig gereisd wordt. Inmiddels schrijf ik dit verhaaltje vanuit Thailand en het is 11 april rond 22.00 lokale tijd (5 uur vroeger in NL). Op het programma stond de reis van Siem Reap, Cambodja naar Koh Phagnan, Thailand beginnend 10 april om 6.00 's ochtends.

De wekker gaat dus om 6.00 (wat verrekte vroeg is!). We pakken de laatste spullen in en lopen naar beneden voor het laatste ontbijt bij ons guesthouse in Siem Reap. Twintig over zeven worden wij opgepikt en half acht vertrekt onze VIP bus (luxe snelbus, enkele stop, met wc) naar de grens. Deze bus hebben wij eerder geboekt ($11 per persoon) want we zitten namelijk met een tijdslimiet. Onze trein richting het zuiden vertrekt 19.30 dezelfde dag vanuit Bangkok en deze moet worden gehaald! De snelbus doet de reis in zeven uurtjes, en dus hebben we ruim voldoende tijd.

Tien over zeven wordt er al op onze deur geklopt door de receptie. De bus is er.Tien minuten te vroeg, die is mooi op tijd! Een oude Ford bus staat voor de deur. Wij gooien onze bagage onderin en gaan zitten. Vervolgens rijden we nog ruim een uur rond om andere passagiers op te halen. Het eerste uur vertraging is daar.

Maar we hebben wat speling dus dat uurtje is geen probleem. Snel naar het busstation, bus wisselen naar VIP en gassen. Maar deze bus bleef maar rijden en rijden. Iris (die dus op een bus met WC had gerekend) stond inmiddels op knappen. Ik ben dus even naar voren gelopen om te vragen of de bus ergens kon stoppen. Twintig minuten later zou dat gebeuren. En inderdaad twintig minuten later was er een toilet.

Ik sprak de begeleider aan hoe het precies zat met de VIP bus. Maar helaas, meer dan twee woorden Engels kwamen daar niet uit. Alleen dat er bij de grens iets met een buswissel zou gaan gebeuren. De grens was echter nog ongeveer drie uur rijden.

Rond half twaalf kwamen we aan bij een international terminal. Een perfect Engels sprekende Cambodjaan vertelde ons dat we hier een half uur gingen pauzeren. Daarna gingen we naar de grens. Na de grensoversteek zouden er om 14.00 minibussen richting Bangkok vertrekken. Reistijd dan nog vier een een half uur.

Wij kijken elkaar eens aan en het rekensommetje was snel gemaakt. Wij gaan onze trein niet halen! Wij spoeden ons naar de Engels sprekende Cambodjaan en leggen hem ons probleem uit. Helaas is er slechts één conclusie. We zijn opgelicht! Of wellicht dat de meer juridische term misleid is; maar er wordt iniedergeval niet geleverd waarvoor is betaald. De Cambodjaan (van een andere organisatie) had slechts een advies voor ons: ‘Wil je je trein halen, pak dan een taxi'! En daar konden we het mee doen.

Dus om 12.00 wij met de gammele bus richting de grens. Bagage uitladen en lopen maar. Eerst met backpack op en ongeveer 32 graden ruim een half uur in de rij voor de douane van Cambodja. Daarna 300 meter lopen en daar wellicht nog langer in dezelfde temperatuur voor de doane van Thailand. Dit spreekt niemand aan, en mij ook niet. Maar over een jaar vind ik het vast heel leuk om te vertellen dat we letterlijk de grens zijn overgelopen met onze rugzakken.

De douane door en richting de taxiservice. Voor een kleine 1900THB (Thaise Baht, ongeveer 50 euri) richting het station van Bangkok. Een dikke drie uur rijden, maar we waren er dan ook iets over vijf. Perfect op tijd dus. Bagage gedropt en een lekker hapje gegeten. We hadden een wat rare treinticket waardoor we het eerste gedeelte van de reis in aparte coupes zouden zitten en dat hebben we ook nog recht kunnen zetten, dus de reis naar het zuiden kon beginnen!

En op zich ging de reis prima. Dankzij mijn lieve schoonmoeder die mij voor de reis een tweetal Themazepam tabletten heeft toegestopt (uiteraard maar één gebruikt (en twee grote bier (verstandig!))) heb ik echt perfect geslapen. Ik schat een uurtje of vijf, maar ik doe het er voor. Normaliter doe ik geen oog dicht, dus vijf uur slaap is echt perfect! Rond half zeven werd ik wakker, en rond kwart voor acht waren we in Surat Thani. Op het station direct de bus in, en nog ruim twee uur gereden. Daarna direct de boot op en daar pas ontbeten. Tocht met de boot ook nog drie uur.

Rond half een op 11 april waren we dus op Koh Phagnan. Een van de mooiste eilanden van Thailand. Met de taxi richting ons vooraf geboekte bamboehutje op het strand. Hier hadden we écht naar uit gekeken. We lopen het strand op, kijken elkaar aan en denken allebei hetzelfde: ‘dit is niet wat we willen!'. Een treurig strand, veel te kleine hutjes en praktisch uitgestorven. Op de foto zag het er mooier uit.

We hadden voor zes dagen gereserveerd, maar het bleek niet mogelijk slechts een dag te blijven. Of we moesten direct vertrekken, wat onze deposit van 1500thb (35 euri, 50%) zou kosten, of we moesten blijven en het volledige bedrag betalen. We konden het ook opnemen met het huurkantoor en hebben dan kans dat we onze deposit terug zouden krijgen.

Aangezien we deze beachhut echt niet wilden hebben we niet ingechecked. We zijn naar de buren gelopen en hebben daar de goedkoopste bungalow (voor onze bagage) en een scooter gehuurd. Dezelfde middag nog zijn we langs de stranden gereden en hebben een schitterend huisje geboekt aan een mooi strand. Rond 17.00 zaten we voor ons huisje, op een prachtig strand aan een heerlijke fruitshake, de laatste week genieten kan nu echt beginnen!

De Koh Phagnan bucket list:

• 1. Sonkran (het Thaise nieuwjaar. Groot feest! ) 13/4
• 2. Iris wil een Thaise Massage (ik niet)
• 3. We willen nog een avondje stappen. Maar de half moon partyleek ons toch niet wat, dus het wordt wat anders.
• 4. Relaxen, Relaxen, Relaxen
• 5. Relaxen, Relaxen, Relaxen
• 6. Relaxen, Relaxen, Relaxen
• 7. Relaxen, Relaxen, Relaxen
• 8. Relaxen, Relaxen, Relaxen
• 9. Relaxen, Relaxen, Relaxen
• 10. Lange reis terug. Start: 18/4 om 11.00 (taxi, boot, bus, vliegtuig). 18.00 in Bangkok. 2.30 die nacht terug naar NL (vliegtuig, uiteraard!)