Tja... we hebben niet heel veel te vertellen. We kwamen hier om te relaxen, en dat doen we dan ook. We hebben een scootertje gehuurd, en daar crossen we het eiland een beetje mee over. Vooral Iris vindt het een beetje eng, aangezien het nogal op en neer gaat (sommige hellingen wel 15%) en dan halverwege ineens een enorm gat in de weg. Of soms ineens midden op de weg houdt het asfalt op en rijd je op een zandpad, waarna na een paar km ineens de weg weer geasfalteerd is. Je ziet hier veel toeristen die op een of andere manier een brommerongeluk hebben gehad. Maar we zien ze ook geregeld als debielen rijden. Alle scooters kunnen hier in ieder geval 80km per uur rijden, maar het is niet zo verstandig dat ook te doen. En zeker niet in alleen in je korte broekje met je t-shirt en zonder helm. Anyway, ons leven bestaat momenteel voornamelijk uit een beetje luieren. Boekje erbij (of tegenwoordig dus epub op iPad). Maar we ondernemen nog wel wat. Met als klap op de vuurpijl Songkran, afgelopen vrijdag (de 13e). Songkran is het Thaise nieuwjaar. We leven hier in Thailand dus momenteel in 2555(boedistische jaartelling). Dat is het 1/1 al geworden, maar wordt nu pas gevierd. De Thaise mensen vieren Songkran niet met vuurwerk en heel veel alcohol, maar met water. Heel veel water! Wij waren ons resort nog niet uit en we kregen de eerste bak water al over ons heen. De gehele weg naar Thong Sala (hoofdstad Koh Phangan) hebben we elke 100m een bak water in onze nek gehad. Kletsnat aangekomen in Thong Sala groot feest. Iedereen was aan het dansen en met water aan het gooien. Inmiddels hadden wij ook een supersoaker en een emmertje bemachtigd, dus wij konden ook beginnen met het smijten van water. Dit was denk ik een van de leukste oud en nieuw feesten die ik ooit heb meegemaakt. Laten we in Nederland ook gewoon stoppen met dat vuurwerk midden in de winter. Laten we wachten tot juni en dan ook allemaal met water gaan smijten, het is echt fantastisch! Om een beetje een beeld te krijgen hoe het eruit zag, kijk op deze link van YouTube... Volgend jaar willen we weer Sonkran vieren, maar dan in Chiang Mai, daar wordt het groter gevierd en wel een week lang! Vandaag hebben we een hangmat gekocht en voor ons huisje gehangen. We relaxen een beetje, nemen een duik in de zee (die meer aanvoelt als een warm bad) en gaan een stukje op de scooter rijden om wat te eten. Het leven is hier zo slecht niet. Helaas is morgen onze laatste dag hier en dan moeten we toch echt beginnen aan de terugreis (waar we geen zin in hebben). Het leven in Zuid-Oost Azie blijft fantastisch. Lekker eten, mooi weer en lieve mensen. Ik(Iris) vind het ook leuk om te zien hoe dit gebied zich ontwikkeld. Thailand is een stuk welvarender geworden dan tien jaar geleden. Op het eerste gezicht lijkt het alsof praktisch iedereen het goed heeft en genoeg te eten (want daar draait het hier om, eten). Er zal heus nog genoeg armoede zijn, maar in ieder geval een stuk minder dan tien jaar geleden toen ik hier was. Maar wat ook leuk is om te zien, is dat Azie zich ontwikkeld. Nog nooit eerder op vakantie kwam ik zoveel Aziatische vakantiegangers tegen.Japanners, Chinezen, India-ers, mensen uit Singapore en ook in Cambodja Thaise toeristen. Stukje bij beetje bereiken deze landen ons welvaartsniveau en wordt op vakantie gaan buiten eigen land ook mogelijk. Wij genieten nog van onze laatste relaxuurtjes. Donderdagochtend zetten we weer voet op Nederlandse bodem!