If you think you've had the worst of India, you haven't been to Varanasi! Heel relaxed stapten wij om half zes ‘s ochtends uit de nachttrein. We hadden een cabine voor ons tweetjes, met de mogelijkheid de airco zachter te zetten, wat een luxe!

Zo vroeg in de morgen werd het station ook langzaam wakker. Overal lagen mensen te slapen, of te wachten met hun boeltje op de trein. Een geur van plas en poep kwam ons tegemoed. Wat een leven moet je hebben als je op een station woont, pas laat kunnen slapen en weer vroeg gewekt worden door de eerste trein.

We moesten een eind lopen om bij de tuktuks te komen. Hier bleken de prijzen bleken hoger te liggen dan in Delhi. 200 roepie (3,20 euro) om bij ons hotel te komen; ‘cause this hotel is very very far!' We waren te moe om te onderhandelen, hup in de tuktuk! Maar de chauffeur zorgde er wel voor dat wij wakker werden. Elk gaatje werd opgezocht om de tuktuk tussen te drukken. Volgens Mark leek dit wel een beetje op het computerspelletje wat hij regelmatig speelt, alleen dan is het echt. Dit hadden we nog niet eerder meegemaakt, en het lag niet aan de chaffeur, 's middags hadden we nog een tuktuk die ons alle hoeken van de straat liet zien.

Ons hotel ligt aan de Ganges, maar iets buiten de stad. Dat is erg fijn, want Varanasi is de drukste en stoffigste stad die we tot nu toe hebben meegemaakt. We hebben door de stad gelopen, maar het was niet mogelijk om met elkaar te praten, door al het getoeter. Omdat we moe waren, hebben we het ook maar een uurtje uitgehouden. Vanmiddag eens kijken of we er beter tegen bestand zijn.

's Avonds hebben we onze eerste tocht op de Ganges gemaakt. Volgens het hotel moest het 's avonds prachtig zijn, dit was het ook, maar niet helemaal zoals we verwacht hadden. Langs de Ganges heb je allemaal ghats lopen, dit zijn plaatsen met trappetjes waar mensen te water gaan. Veel ghats waren verlaten. Alleen de plek waar lijken verbrand werden vond nog wat activiteit plaats. En er was een lichtceremonie waar je je kaarsje in de Ganges kon leggen. Dit bleek voornamelijk een toeristische activiteit, maar ons kaarsje drijft nu en als het goed is, is onze ziel weer gereinigd.

Vanmorgen zijn we vroeg opgestaan (half 6) om het ontwaken aan de Ganges mee te maken. Dit was een mooie ervaring. Alle ghats kwamen tot leven, mensen namen hun bad, wasten hun kleren of namen hun heilige duik. Bizar om te beseffen dat de rivier waar wij nog niet eens onze voet in durven te steken, voor alle Hindoes zo belangrijk is. Het varen vond ik ook wel spannend, want de kans dat je een dood lichaam voorbij ziet drijven is aanwezig. Sommige lichamen mogen zonder crematie in de Ganges gegooid worden, omdat ze nog rein zijn. Het is de bedoeling dat alle as van elke Hindoe uiteindelijk in de Ganges terrecht komt. Je kunt het daar laten verbranden, maar het mag ook tien jaar na de dood nog in de Ganges gegooid worden. Het viel mee met de drijvende lijken, maar we hebben er zeker één gezien.

Na de vaart over Ganges hebben we een tempeltour gedaan. Dit was heel leerzaam, nu weten we tenminste waar veel symbolen voor staan die Hindoes gebruiken. Zo zijn vrouwen met rood poeder in hun haar getrouwd, moet je altijd de tempel linksom inlopen (van links het slechte, naar rechts, het goede), raken ze de drempel aan om te laten weten dat ze er zijn, en weten we een beetje waar de verschillende goden voor staan. Bij de toer hoort natuurlijk altijd een afsluitend verkooppraatje, maar we hebben de zijden en kashmir sjaaltjes vandaag maar links laten liggen. Al met al is Varanasi een ervaring die we niet hadden willen missen!

Morgen vliegen we naar het zuiden. Ik ben benieuwd wat we daar aantreffen. Mijn vermoeden is dat het daar relaxter en minder stoffig is. Op naar ons chillresort aan het strand!

Groetjes Iris en Mark