Aan al het leuke komt een eind, en zo ook bijna aan onze vakantie. De afgelopen week in Goa hebben we gerelaxed en in de zee gezwommen en nog meer gerelaxed en weer in de zee gezwommen. Oh ja, tussendoor nog een bananenlassi en een ananasshake gedronken. Wat een leven! Waarom zou ik nog terugwillen naar dat druilerige Nederland?

Het einde van het regenseizoen is bijna in zicht, wat ook betekent dat het er met de dag meer touristen naar Goa komen. Misschien is het dan toch maar goed dat we weg gaan? Gisteren nog even genoten van de regen, tijdens een bui zijn we de zee ingedoken. Toen de regen eenmaal voorbij was, hebben we nog een wandeling over het strand gemaakt tijdens zonsondergang. Toch ook leuk om te zien wat daar allemaal aan insecten, vissen en dieren leven. In het koraal waar het water blijft staan zie je slangetjes zitten, krabbetjes die snel wegduiken, op het strand zie je de vogels die dode vissen opeten en ondertussen maken de honden gezellig een wandelingetje met je mee.

Vanochtend hebben we uitgecheckt bij ons relaxte hotelletje (mocht je ooit naar Goa gaan, ga naar The Meems bij Ashwem beach), alleen het uitchecken ging niet helemaal zoals gehoopt. De rekening was 7000 rupies. Dus Mark betaalt en telt het geld voor de ogen van de jongen twee keer uit. De jongen zegt ok en Mark loopt naar onze hut om de tassen op te halen. Even later komt die jongen bij Mark en zegt dat hij 1000 rupies te weinig heeft betaald. Mark is verbaasd en zegt dat hij echt 7000 heeft betaald. Hij heeft het notabene nog 2 keer voor hem uitgeteld. De jongen houdt voet bij stuk en zegt dat hij echt maar 6000 heeft betaald. Mark is zeker van zijn zaak, maar volgens Mark ziet die jongen er ook niet uit dat hij aan het liegen is. Iemand heeft dus ergens 1000 rupies vanaf gepakt. De baas wordt erbij gehaald en die wordt boos op de jongen. Dan had hij het geld maar moeten uittellen waar Mark bij was. De baas wordt zo boos, en zegt tegen de jongen dat hij zelf het verschil moet terugbetalen. Dit is 16 euro, en dat is echt een hoop geld voor een Indier. Dit is ook niet onze bedoeling! Mark voelt zich nu schuldig en geeft de jongen nog 500 rupies. De baas pakt dit nog een keer terug, maar wanneer Mark wegloopt, steekt hij hem nog snel 500 rupies toe. In de taxirit baalden we toch een beetje van de situatie, zeker omdat Mark er zeker van was dat hij genoeg betaald had, waar wat dan die 1000 rupies gebleven? En om zo'n jongen dat geld te laten betalen, is ook weer zoiets.

De taxirit naar het vliegveld duurt anderhalf uur. Onze taxichauffeur is grote fan van Robben, en baalde dat Robben de kansen had gemist in de finale. Toch leuk, lekkere Indiase chitchat. Wat heerlijk toch, gewoon rustig rijden door een landschap met palmbomen, beetje kijken wat je om je heen ziet en je vaak verwonderen over soms voor ons gekke dingen, zoals koeien midden op de weg, honden die net voor je auto langslopen of auto's die voortdurend in een bocht, bergop, op de verkeerde weghelft rijden. Het lijkt alsof de chauffeurs hier beter kunnen rijden, maar het zou natuurlijk ook zo kunnen dat we gewoon geacclimatiseerd zijn en gewend aan de bizarre rijstijl. Zometeen vertrekken we naar Mumbai, jammer dat we deze vakantie moeten eindigen in een vieze, drukke stinkstad. Toch ben ik ook heel benieuwd naar deze stad en probeer ik het vertrek naar Nederland zo lang mogelijk uit te stellen. Ik heb gewoon nog anderhalve dag te besteden in Mumbai! Tot dinsdag!