Toen we begin dit jaar nog niet wisten waar we op vakantie moesten spraken we iemand die tegen ons zei: 'Als ik op het strand in Thailand lig, wil ik naar Goa. En als ik op het strand in Goa lig wil ik naar Thailand. Het is allebei zo leuk'. Dat gaf voor ons een beetje de doorslag. We wilden erg graag terug naar Thailand, maar we moesten toch ook zeker een kijkje nemen in Goa.

Onze vakantiebestemming werd dus de provincie Goa in India. Mooie stranden, lekker eten, goed weer. Wat wil een mens nog meer. Uiteraard wijzigden onze plannen al snel toen we besloten ook de Taj Mahal en de Ganges te gaan bekijken, die liggen namelijk ietsjes uit de richting. Dus na ruim 2 weken flink te hebben gereisd is het nu dan echt tijd om uit te rusten.

In Cochin (waar we hiervoor dus waren) was het zaak om een leuke locatie te vinden in Goa. De Lonely Planet schreef er wat over, en op internet is genoeg te vinden. Dus wij vol goede moed op zoek. Ons doel: 'Een hut op het strand, of er iniedergeval heel dichtbij'.

Ons oog viel al snel op het gebied Agonda. Volop hutten daar. We hadden drie nummers genoteerd en bellen de eerste op. Een geemigreerde Duitser die een mooi resort heeft. Hij wist ons te vertellen dat we pech hadden. Doordat het regenseizoen steeds langer duurt had eigenlijk niemand zijn resort nog op orde. Niemand was nog open en iedereen was nog aan het opbouwen voor de start van het hoogseizoen half/eind November. Ook de 2 anderen die we belden in Agonda bleken nog niet open.

Na lang zoeken zijn we uiteindelijk uitgekomen bij een resort in het plaatsje Mandrem aan Ashwem Beach. En daar zijn we maandag in de avond gearriveerd.

Volgens een wat oudere hippy die hier al 5 maanden bivakkeert komt het hippy-gevoel uit de jaren 70 hier echt goed terug. Iedereen is ontspannen en relaxed. Er is een grote hang-hoek waar allemaal kussens en lage tafeltjes op de grond staan, en waar je lekker de avond kunt doorbrengen. Je kunt hier echt totaal ontspannen en iedereen doet dat dan ook.

Je vind hier hippies en gezinnen met kinderen. Vooral Duitsers en Fransen, maar ook een aantal verdwaalde Amerikanen. De bediening is compleet kansloos. Zowel Richard als Freddy (die door de mensen hier zo wordt genoemd vanwege zijn gelijkenis met een reeds overleden zanger) bakken er allebei niks van. Het zijn oprecht prutsers, er komt werkelijk geen bestelling goed aan, maar het geeft gewoon niet. Ze doen erg hun best en zijn zo vreselijk vriendelijk dat je er niet kwaad op kunt worden. Dat Freddy nog steeds niet weet waarom mensen hem Freddy noemen zegt volgens mij genoeg. En vriendelijk als ik ben vertel ik het hem uiteraard ook niet.

Een klein voorbeeldje. Er moest gisteravond gegeten worden. Richard beveelt mij de gegrilde kip aan. Ik twijfel nog of kip nou zo verstandig is om hier te eten en besluit te gaan voor de Kingfish. Richard zet vervolgens (terwijl hij net 2 cola bij ons heeft neergezet) doodleuk een Kingfisher bier neer en komt even later doodleuk aanwandelen met gegrilde kip (die overigens fantastisch smaakte). In Nederland had ik de bestelling teruggestuurd, maar hier maakt het me niet zoveel uit. We hebben er eigenlijk alleen maar om kunnen lachen

We zitten nu dus in een mooi hutje. Het is iniedergeval waterdicht, want het regenseizoen is hier nog niet helemaal voorbij. Tijdens het tikken van het eerste gedeelte van dit verhaaltje komt het hier echt met bakken uit de lucht. De stroom is ook al 5 keer uitgevallen tijdens het schrijven. Dat gebeurd geregeld door heel India, maar hier echt extreem veel.

Dinsdag zijn we begonnen met een kleine strandwandeling en werden we geconfronteerd met iets bizars. Overal op het strand lagen aangespoelde pijlstaartroggen. Echt enorme beesten. Ik had ineens niet zo heel veel zin meer om te zwemmen. Het idee dat je tegen zo'n beest aanzwemt en dezelfde behandeling krijgt als een zekere Australische krokodillenmafkees sprak me niet zo heel erg aan. Verderop lag een aangespoeld dolfijntje. De Indiers keken echter nergens van op. Bonden de dooie vissen met touw door hun oogkassen aan een grote stok en droegen ze het strand af. Waarschijnlijk hebben ze ze gewoon nog opgegeten ook.

Die dag zijn we naar Calangute geweest. We wilden graag catamaranzeilen, en dat moest daar kunnen aldus de Lonely Planet. Helaas pindakaas. Surfen en Parasailen kon, maar daar hield het wel een beetje op. In Calangute ben ik nog naar de kapper geweest, en we hebben er nog een hele schoonheidsbehandeling gehad inclusief scrub en maskertje. Erg lekker en ontspannen allemaal, maar verder niks voor mij.

Woensdag naar de markt in Anjuna. De grootste en bekendste markt van Goa. Vanuit het hele land komen ze er heen om werkelijk.... allemaal dezelfde troep te verkopen. Wat een teleurstelling. Alleen maar (nep) Kashmir Sjaaltjes en (nep) sierraden. Een Indier probeerde me nog een real Rolex te verkopen. Toen ik hem trakteerde op een 'Yeah Right' was het ineens een Indian Rolex en zakte de prijs aanmerkelijk.

De afgelopen twee dagen hebben we verder gespendeerd met liggen op het strand. Het weer en het water was perfect. Water een graad of 25, zon niet te heet. Lekker het water in en op het strand een boekie lezen.

Helaas heeft mijn darmvirusje van een week terug mijn afweersysteem toch wat verslechterd, want momenteel ben ik wat grieperig aan het worden. Gisteravond had ik weer wat koorts en vandaag voelde ik me weer redelijk als een vaatdoek. Het heeft me er echter niet van weerhouden lekker op het strand te liggen en in de zee te zwemmen. Gisteren zijn we naar een lokale apotheker geweest en vroegen we hem naar Ibuprofen. Wij hadden slechts een halve strip meegenomen op onze reis naar India, want wanneer gebruik je die dingen nou eigenlijk. Tot mijn verbazing kennen ze die dingen hier gewoon, en ondanks dat er groot achterop staat dat het alleen met een recept kan worden opgehaald waren we 20 rupies (16 cent) verder een strip rijker. Ik vraag me af wat ik hier nog meer zonder recept kan krijgen.

Nou maar hopen dat mijn griepje wat afneemt, want helaas vliegen we volgende week dinsdagnacht al weer terug naar Nederland.

Vanuit een (soms) nat maar warm en super-India.

Groetjes Mark en Iris