Bij aankomst werden we welkom geheten door de schoonmaak van het complex die gelijk in paniek raakten. Zowel de eigenaar als de eigenaresse waren op dat moment niet aanwezig, en wat doe je dan met 2 toeristen met grote rugzakken. Na telefonisch wat instructies te hebben gekregen besloten ze ons onze kamer te laten zien. Op zich een prima kamertje, bed wat hard en geen warm water, maar voor iets minder dan 15 euri per nacht kun je er niks van zeggen.

We hebben onze spullen van ons af gesmeten en een tuktuk richting het centrumpje gepakt. Cochin is echt een schattig plaatsje. 2 kleine winkelstraatjes met van allerlei restaurantjes etc. Een boulevard langs de zee en veel toeristen. En vooral dat laatste is erg prettig, want dat betekent dat de keuken hier ook wat internationaler is. En het Indiase eten, hoewel heerlijk, komt ons inmiddels onze neus wel een beetje uit.

Na wat te hebben rondgekeken naar een restaurantje besloten we te gaan zitten in een wat duur uitziend restaurant waar de ramen beslagen waren. We hadden het warm en dachten: 'daar staat de airco aan'. Ik had alleen maar zin in Fish & Chips, en dat hadden ze op de kaart. We hebben echt fantastisch gegeten, de kok had alles zelf gemaakt, zelfs de mayo bij de patatjes. Aan het eind nog lekkere chocolademousse en een stevige rekening voor toe. Maar het was het waard.

De dag daarna besloten we te gaan shoppen. Niet zo zeer om iets te kopen, maar meer omdat we onderweg allemaal leuke winkeltjes hadden gezien. We zijn met de veerboot naar Ernakulam gegaan. Cochin bestaat uit een aantal eilanden, waaronder Fort Cochin en Ernakulam. Ernakulam is zeg maar het hoofdeiland (en ligt aan het vaste land vast).

Voor het royale bedrag van 5 roepie (8 cent) konden we op de boot stappen, en ruim 20 minuten later stonden we op Ernakulam. We hebben daarna de tuktuk naar de shopping mall gepakt. We hadden 1 missie en dat is het aanschaffen van een Sony Cybershot cameraatje. We hebben namelijk alleen maar zo'n enorme spiegelreflextoeter en die willen we niet de hele tijd met ons mee zeulen, en we dachten we zijn in India, het is hier goedkoop! Nou niet dus. De camera was hier minstens zo duur, zo niet nog duurder dan in Nederland. Eigenlijk viel die hele mall wat tegen. Het was er vreselijk westers en er zaten alleen maar merkwinkels. Na er een vreselijk smerige pizza te hebben gegeten zijn we verder gegaan.

Aangekomen op 'Broadway', het shoppingcenter van Ernakulam hebben we daar wat rondgelopen. Ik heb er nog een zonnebril gekocht voor een habbekrats, aangezien Iris mijn echte Vietnam Ray-ban van een paar dollar had gesloopt. Voor de rest viel ook dit een beetje tegen. Terug op Fort Kochin hebben we een hapje gegeten. Ik besloot me te wagen aan een pasta en die viel niet tegen.

Vandaag hebben we het laatste stukje sight-seeing gedaan. In de 16e eeuw werd hier door de Portugezen een Fort gebouwd (vandaar Fort Cochin) wat later veroverd werd door de Nederlanders en daarna door de Britten. Volgens de boeken kunnen we de Portugees-Nederlandse historie nog duidelijk terug zien aan de smalle straatjes en de gebouwen. Het zal onze beperking wel zijn dat ons dat niet lukt, ze zien er wellicht Portugees uit, maar Nederlands??? Maar het is hier wel mooi.

Nadat we een tuktuk blij hebben gemaakt en hij ons rond mocht rijden hebben we onder andere een aantal kerken bezocht en onze voorvaderen op de Dutch Cemetary. De mensen zijn hier overwegend Christen. We komen hier maar weinig Hindoes, Sikhs of Moslims tegen. Een beeld of schilderij van Jezus kom je hier op elke vierkante meter tegen.

Na de kerkentour zijn we nog even richting het strand gelopen. We wilden de Chinese visinstallaties op de foto hebben. Al snel werden we gespot door de vissers, en moesten we uiteraard acte-de-presence geven op de installatie zelf. Aangezien niks in India zonder fooi gaat hadden we er eerst niet zoveel zin in, maar de foto leek ons leuk, dus wij de visinstallatie op. We kregen wat uitleg over vissen die ze hier vangen, en mochten daarna zelf in de touwen. De vissers deden erg hun best om het ons naar de zin te maken, spraken goed Engels en we werden van alle kanten gefotografeerd. Een leuke ervaring, en een verdiende fooi.

Dat de mensen hier Christen zijn heeft nog een ander voordeel. Ze hebben er geen probleem mee om af en toe een koei van de straat te slepen en te zorgen dat deze op je bord beland. Overal staat rund op de kaart. Ik zit mezelf nog steeds af te vragen of ik vanavond mijn tanden ga zetten in een lekkere bloederige pepersteak. Mijn verstand zegt niet doen, mijn buik zegt wel doen... We zullen zien wie er vanavond wint. Gezien onze reisplannen van morgen zal het waarschijnlijk toch een visje worden.

Morgen vliegen we van Cochin via Mumbai naar Mandrem, Goa. Daar hebben we een hutje aan het strand geboekt om onze laatste week in door te brengen. We hebben erg veel zin in nog een weekje strand. We hebben al gehoord dat het bij jullie in Nederland geen bijster goed weer is. Het zal er dus om hangen of we terugkomen.

Groetjes Mark en Iris